rodzicekangury.pl

Eksperci

PATRON HONOROWY KAMPANII

Prof. dr hab. n. med. Maria Katarzyna Borszewska-Kornacka 

  • Profesor zwyczajny Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
  • Konsultant Wojewódzki w dziedzinie Neonatologii
  • Prezes Polskiego Towarzystwa Neonatologicznego 

EKSPERCI

Dr n. med. Beata Pawlus

Lekarz kierujący Oddziałem Neonatologii w Szpitalu Specjalistycznym im. Św. Rodziny w Warszawie. Pediatra, specjalista neonatolog, etyk praktyki lekarskiej i opieki medycznej. Zawodowo od zawsze związana z najmniejszymi pacjentami, noworodkami, wcześniakami i ich rodzicami. Od lat zaangażowana w promocję karmienia piersią, Członek Rady Naukowej Fundacji Bank Mleka Kobiecego i Konsultant Kliniczny Regionalnego Banku Mleka w Warszawie. Autorka licznych publikacji naukowych z zakresu neonatologii oraz popularnonaukowych poświęconych rozwojowi dziecka w najwcześniejszym okresie
życia.

„Każdy, choćby najkrótszy okres czasu, w którym rodzice mogą kangurować noworodki jest niezastąpioną formą terapii, szczególnie dla noworodków urodzonych przedwcześnie, z małą lub bardzo małą urodzeniową masą ciała. Kangurowanie to we współczesnej neonatologii metoda wspomagająca leczenie najmniejszych pacjentów czy wręcz jeden z elementów procesu leczenia. To właśnie ciało mamy lub taty jest najlepszym miejscem dla procesu zdrowienia wcześniaków. Już kilkuset gramowe maleństwa, podłączone do respiratora, mogą być kangurowane przez rodziców. Kontakt „skóra do skóry” matki i noworodka powinien trwać nieprzerwanie od pierwszej minuty życia dziecka do zakończenia pierwszego karmienia piersią. Jednak w przypadku dzieci chorych lub urodzonych przedwcześnie jest to niemożliwe. Możliwość kangurowania przychodzi później, wraz ze stabilizowaniem się ich stanu zdrowia. Kangurowane noworodki szybciej przybierają na wadze, łatwiej ustępują ich zaburzenia oddychania, wzmacnia się ich układ immunologiczny. W późniejszym okresie obserwujemy, że dzieci lepiej śpią, rzadziej miewają kolki. Kangurowanie pozytywnie wpływa również na mózg dziecka, aktywuje u noworodków szybsze tworzenie się połączeń między neuronami oraz pobudza ośrodki związane z emocjami i budowaniem więzi społecznych.” 

dr n. med. Beata Pawlus

Paweł Zawitkowski

Fizjoterapeuta NDT-Bobath, specjalizuje się w terapii neurorozwojowej, oddechowej i terapii jedzenia. Konsultant Kliniki Neonatologii i Intensywnej Terapii Noworodka w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie oraz Poradni Diagnostyki i Terapii Neurologicznej „POLEK". Autor artykułów i publikacji na temat ruchowego i poznawczego rozwoju dziecka, w tym „Poradnika opieki i pielęgnacji małego dziecka", książki i filmu „Co nieco o rozwoju dziecka" oraz już trzech książek i filmów z serii „Mamo, Tato co Ty na to?". Od lat doradza rodzicom jak przez dotyk, ruch oraz zwariowane pomysły wspierać prawidłowy rozwój ich dzieci.

„Kangurowanie wydaje się najbardziej naturalną formą bliskości mamy i dziecka, niezależnie od tego czy ujmie się to w jakiś system postępowania w ramach opieki i pielęgnacji, bądź element procesu leczenia noworodków i niemowląt. To nie tylko przyjemność i cudowna forma bycia z małym dzieckiem. Kangurowanie w ujęciu biologicznym to również lekarstwo. Tym cudowniejsze, że bezpłatne i dostępne w każdej chwili. Dotyk i wzajemne czucie swoich ciał, zapachu, ciepła, głosu, rytmu oddychania, bicia serca to najbardziej zrozumiała forma rozmowy rodziców i ich dzieci na początku ich życia”. 

Paweł Zawitkowski, fizjoterapeuta

Monika Jodłowska

Doświadczona położna, certyfikowany doradca laktacyjny, wykładowca na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym, ekspert Medbest Care. Położnictwo jest jej pasją, życiem, codziennością. Stara się, by każda kobieta bezpiecznie, pewnie, odpowiedzialnie rozpoczęła czas macierzyństwa. Zwolenniczka rodzicielstwa bliskości. 

„Pierwsze minuty po porodzie przy kontakcie „skóra do skóry” to czas wyrównania oddechu, rytmu serca, temperatury ciała noworodka oraz wymiany flory bakteryjnej pomiędzy rodzicem, a noworodkiem, niezwykle ważna ze względu na późniejszą odporność dziecka na choroby i alergie. Kangurowanie wpływa na obniżenie poziomu stresu związanego z porodem i działaniem bodźców zewnętrznych, podnosi poczucie bezpieczeństwa, uspokaja, stanowi integralną część procesu laktacyjnego, pomaga tworzyć więzi między matką a dzieckiem, a wcześniakom pomaga zmniejszyć stres związany z rozdzieleniem z matką i pobytem w inkubatorze, co pozytywnie wpływa na stabilizację parametrów życiowych”. 

Monika Jodłowska, położna 


Udostępnij ten artykuł